Nabeschouwingen

De Rode Duivels wonnen vannacht overtuigend van Nieuw-Zeeland met 5 - 1.

Nog een beetje groggy van het slaapgebrek dacht ik: Nabeschouwingen is een perfecte titel om nog even terug te blikken op mijn treinreis. En zo blijf ik ook nog in even in voetbal-modus. ;)

Mijn laatste dag in Sicilië begon alvast geweldig goed:

Eerlijk is eerlijk: ik moest even gluren bij de buren om te weten hoe je hieraan begint... ;) Simple comme bonjour: je breekt een stuk van je croissant af en je dipt hem in een creme van limoen, pistache of witte chocolade. Gewoon er nog maar aan denken doet me alweer spontaan watertanden. Een heerlijke latte macchiato erbij en mijn dag kan al niet meer stuk.

Wist je trouwens dat de Italianen enkel 's morgens een latte macchiato drinken? Na 11u 's ochtends vinden ze het geen goed idee om zoveel melk te drinken. Veel te belastend voor je spijsvertering. Best wel slim van die Italianen... ;)

Het belooft een heerlijk zomerse dag te worden, dus ik kies het ruime sop. Lees: ik trap in een mega toeristische val en boek zo'n bootje om even rond het eiland te varen. Ach, mijn treinreis kan sowieso niet meer stuk, dus ik besluit er maar voor te gaan en lekker te genieten. Zeg nu zelf: what's not to like:

https://video.wixstatic.com/video/4894b5_63bba790422143489ecaa8138bbbd855/1080p/mp4/file.mp4

Boat with a view

En geef toe, wanneer je gids Engels praat met zo'n heerlijk sappig accent, krijg je spontaan een Manuel-visioen (u weet wel, van Fawlty Towers van weleer... ).

https://video.wixstatic.com/video/4894b5_341148940cc8445682c56961ec2b2ce3/1080p/mp4/file.mp4

Ondertitels: Sit down please, lower your head, hands inside the boat, don't touch the bridge please. :)

Nog nooit gehoord van deze Manuel from Barcelona? Kijk dan zeker even naar dit bijwijlen tenenkrullend maar oh zo vermakelijke stukje uit Fawlty Towers:

https://www.youtube.com/watch?v=_Cca9rVVuVo

Manuel from Barcelona

Afijn, back to bella Italia. Na mijn terugkeer aan wal ga ik even zitten om het gevoel van misselijkheid wat te laten wegebben. Ik had voor de afvaart gevraagd of de zee rustig was, omdat ik nogal rap misselijk word op een boot. Uiterààrd zouden er geen wilde golven zijn die dag, hadden ze me verzekerd. Yeah right. ;)

Ik raak aan de praat met Alfonso, 80 jaar, die al zijn hele leven in Siracusa woont. Hij noemt het "il balcone il piu bello del mondo", het mooiste balkon ter wereld. En ik kan het alleen maar beamen: waar je ook kijkt, zie je idyllische tafereeltjes, helderblauw water en prachtige vergezichten.

Alfonso is een erg innemende man (en nee, het feit dat hij me herhaaldelijk mee uit eten vraagt, heeft hier niéts, maar dan ook helemaal niéts mee te maken...haha... PS: Just for the record: ik ben ook niet op zijn uitnodiging ingegaan. Echt niet :)

Ik durf het met hem niet te hebben over the elephant in the room, oftewel het hete hangijzer: de vluchtelingen die via de Middellandse Zee massaal Europa proberen te bereiken.

Ik zoek het even op: volgens Google is het aantal aankomsten gedaald. In 2025 waren het er "slechts" nog 66.000 (!). Ik denk even dat dit een typfout is, maar het schijnt toch te kloppen. De migranten worden na aankomst meestal overgebracht naar vluchtelingenkampen in de buurt.

Maar ik lees ook dat de Siciliaanse maffia een grote vinger in de pap heeft en dat vluchtelingen ook als goedkope arbeidskrachten worden ingezet. Ik zal u de details verder besparen...

Ik slurp nog even van een overheerlijke granita van mandarijn en ananas. Mijn verhemelte in mijn mond wordt instant verdoofd, wat een culinaire verwennerij....

En dan is het helaas tijd voor een reality check. De reis zit erop.

Bijna 3000 km heb ik afgelegd van Duinkerke naar Sicilië, wat een feest. Eerlijk? Ik ben best een beetje trots op mezelf. Maar ook super dankbaar dat ik de reis heb kunnen maken. Ik moest normaal gezien nu afstuderen aan de Academie (fotografie). Dat ging onverwacht niet door en ik besloot last minute deze reis te boeken. Ja Johan, we weten het ondertussen allemaal: elk nadeel...

Ik merk dat ik zowaar een beetje emotioneel word nu het einde van de reis in zicht komt.

Wat hebben we geleerd:

• veni, vedi et vici : ik kwam, ik zag en ik overwon. Had ik voor vertrek nog zo'n beetje mijn twijfels over hoe zo'n treinreis in mijn eentje me zou bevallen, het bleek nergens voor nodig te zijn. Ik heb met over-volle teugen genoten van het reizen zelf, de ontmoetingen onderweg, de culturele pareltjes, het lekkere eten,... Echt waar: ik ben nog altijd aan het nagenieten!

• Is alles goed verlopen en heb ik geen nare dingen beleefd? Ik heb eens goed nagedacht en het ergste wat me is overkomen:

  • ik nam in Milaan de verkeerde tram naar het hotel (die achteraf toch de juiste bleek te zijn)

  • ik slaagde erin om het sleuteltje van mijn koffer te verliezen en stond ervan te kijken hoe snel de receptionist het slot (ongehavend!) kon openen

  • toen ik de trein naar Rome moest halen, bleken de poortjes van de metro niet te werken en kon ik niet naar buiten; gelukkig schoot een galante Italiaan me te hulp

  • voilà, dawast ; verder heb ik geen spannende dingen meegemaakt. Toch niet in negatieve zin ;)

• een treinreis hoeft zeker niet duur te zijn: ik kocht een treinpas via Interrail en koos voor de formule om 10 dagen vrij te kunnen reizen binnen een periode van 2 maanden. Bij het plannen bleek dat het bij kortere afstanden soms goedkoper was om gewoon een los treinkaartje te kopen. Zo kon ik een reisdag uitsparen en bewaren voor een langere afstand. Feit en vooral luxeprobleem: ik ben thuisgekomen met een pas die nog niet volledig is opgebruikt dus nu moet ik in juli wééral weg. Ja, ik geef het grif toe: ik heb een héél zwaar leven.... ;)

• ik moet abslouut meer bewegen: zat ik de 3 maanden voorafgaand aan de reis nog aan de medicatie voor de rugpijn, deze verdween na de eerste reisdag als sneeuw voor de zon. Dus ja, het is een cliché maar beweging werkt dus echt (al is het in de vorm van wandelen, maar dan misschien liefst niét met een rugzal vol camera's op je rug...)

• ik merkte dat ik veel plezier beleefde aan het schrijven van de blog, al kostte het technische aspect me ook wel eens grijze haren. Maar ik genoot ook van de positieve reacties die ik van jullie kreeg. Merci dus voor alle lieve commentaren.

• en vooral: ik moet dit vaker gaan doen! Ik vond het heerlijk om even weg te zijn uit de dagelijkse sleur, en zelfs een changement de decor van een week kan wonderen doen voor je humeur. Voor mij werkte het ook helend, in die zin dat ik ook eens tijd had om een en ander op een rijtje te zetten. Het wordt tijd om wat spreekwoordelijke knopen door te hakken. :)

  
  

Voor de liefhebbers van statistieken: ik nam exact 10 verschillende treinen om dit traject af te leggen:

Zou ik het nog eens overdoen? Direct!

Ciao Sicilia, a presto!

De Etna

Ik wens jullie allemaal een heel fijne zomer toe, en als je vragen mocht hebben over deze of eender welke andere treinreis, stel ze gerust!

Next stop: Paris! Always a good idea... :)