Dag 6: Van Milaan naar Rome
- Kathy Orbie
- 3 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Wanneer ik wakker word, heeft de grijze wolkenhemel plaats gemaakt voor een stralende zon. Hoera. :)
Ik ga om de hoek even koffie halen en de barman vraagt of ik uit Albanië kom. Euh… dat is wel heel specifiek. Ik was even te verbouwereerd om te vragen hoe hij daar nu bij komt. En tot op vandaag vraag ik me nog altijd af welk lichaamsdeel van mij er Albanees uit ziet... :))) Misschien is het maar best dat een mens niet alles weet. Of wie weet was het wel een heel, heel slechte openingszin. ;)
Afijn, ik ga maar weer eens lekker de stad in. Kijken hoe de Duomo er vandaag uitziet bij een strakblauwe hemel. Ik neem de metro naar het centrum en amuseer me onderweg met mijn elfendertig camera’s. Ik had gehoopt om nog wat reflectiefoto's te kunnen maken in plassen, maar al het water is als water voor de zon opgedroogd. Damn.
Wel schoon zeg, die metrostations hier:
Wanneer ik buiten sta, hoor ik zowaar mijn eerste woordjes Vlaams op deze reis. Ik spreek het koppel aan en we wisselen even onze reiservaringen uit. Plezant... ;)
Als bijna-senior neem ik daarna de lift tot bovenop de Duomo. Amai, wat een zicht van hierboven! Mijn camera's maken weer overuren en ik probeer hier ook mijn Polaroid even uit. Het resultaat is een ietsiepietsie overbelicht maar het geeft toch een idee van die duiven- ... euh ... mierenhoop daar beneden:
Daarna is het hoog tijd voor alweer een nieuwe trein: vandaag gaat het verder naar Rome, waar ik dan vanavond de langverwachte nachttrein neem naar Sicilië. Ik koop nog rap een lekkere foccacia voor onderweg en ik ben er klaar voor.
Die foccaccia zal de volgende uren onaangeroerd blijven liggen, want ik knoop een geanimeerd gesprek aan met mijn medepassagier Marco. Hij is 62 jaar en is op weg naar Bologna, waar hij ook vandaan komt. Ik vraag hem of hij met vakantie was in Milaan, maar hij was op bezoek geweest bij zijn "grande amore". Als rasechte romanticus wil ik hier natuurlijk alles over weten. Blijkbaar was hij onlangs een oom tegengekomen van zijn eerste jeugdliefde. Hij had haar zijn groeten laten overmaken, ze re-connecten op Facebook, spreken voorzichtig af, en what do you know: 't is koekenbak! Héérlijk vind ik dat, zo'n verhalen. Zo zie je maar, ook 60-plussers kunnen nog helemaal hoteldebotel verliefd zijn... :)
In Rome aangekomen sla ik alvast nog wat proviand in voor op de lange treinrit naar Sicilië. Ik verwacht geen restauratiewagon aan boord en ik wil vermijden dat ik "hangry" word... ;) Dus op naar de supermarkt voor wat brood, melk, kaas, salami, fruit, confituur, fruitsap,... Afijn, genoeg eten om een klein leger te voederen.
De zon gaat langzaamaan onder en ik neem nog snel een foto van die "1000 terrassen in Rome"... ;)
Het station in Rome begint ondertussen langzaamaan leeg te lopen. Het is nu wachten op de nachttrein van 23u30. Ik vind het best wel spannend allemaal, en ik trakteer mezelf op een heus feestmaal bij Mc Donalds (when in Rome...). Die blijft tot middernacht open, dus dat komt goed uit.
En dan is het grote moment aangebroken. De trein is het station binnengerold en we mogen eindelijk instappen. All aboard!
En ja hoor, galante mannen, ze bestààn nog... ;)
Ik stap in en ga op zoek naar mijn bedje voor vannacht. Héél benieuwd!
Ik installeer mij alvast in mijn coupé en maak kennis met de mede-passagiers. Ik sta te popelen om te vertrekken, maar mijn geduld wordt "even" (lees:anderhalf uur) op de proef gesteld. De politie is bezig met een of ander onderzoek, veel details worden er niet vrijgegeven. Maar kijk, rond 1u30 zet de trein zich dan eindelijk langzaamaan in beweging:
Traject van vandaag:
Ciao, ciao Roma. Sicily, here I come!
Leuke verhalen en mooie foto's (die polaroid 😍), wat moet je meer hebben?
Fijn om je reis zo mee te kunnen volgen!
Maar zalig, Kathy! Wat kun je nog meer meemaken op een dag! 🤩
60+ sers nog verliefd? ‘t Zal nog niet zijn!! 🤣
Zoooooooooo benieuwd naar Sicilië!! 🤪🤭😆