Dag 3: Van Nice naar Turijn

Mijn valies wordt naar mijn gevoel met de dag zwaarder. Dat komt vast door al het zweet wat er ondertussen al aan vastplakt… ;)

Op het programma van vandaag : eerst van Nice naar Ventimiglia, en daarna overstappen op de trein naar Turijn.

Het wordt vandaag een lange dag op de trein, dus ik sla eerst maar eens wat proviand in voor onderweg. En voldoende drank, vooral véél drank. Dan maar snel naar het station, want ik wil me opnieuw verzekeren van een strategisch plekje aan het raam.

Ik val waarschijnlijk weer in herhaling, maar het eerste stuk langs de Middelllandse Zee is (alweer) een waar festijn voor het oog. Ik vergaap me aan alle luxeboten die in de baaien liggen te dobberen. We zijn dan ook niet voor niets in Monaco.... ;)

Vlakbij zijn 2 mannen geanimeerd in een gesprek, en ik kan niet meteen raden welke taal ze spreken. Nieuwsgierig als ik ben, vraag ik het hen op de man af. Of ik niet eens een gokje wil wagen? Ik ben altijd wel in voor een uitdaging, maar wil ze ook niet beledigen. Ik twijfel tussen Zwitserland of iets Scandinavisch. Het blijken Noren te zijn. Ze zijn hier voor hun werk en maken van de gelegenheid gebruik om vandaag eens een uitstapje te doen naar Monaco. Ze vragen op hun beurt waar ik vandaan kom. Nu is het aan hen om te raden, dus ze vragen of iets wil zeggen in mijn eigen taal. Ik denk, het lukt hen nooit van zijn leven om dit juist te hebben. Ahum. Met licht beschaamde kaken moet ik mijn mening herzien. Ze zitten er meteen boenk op! Luister maar even mee...

https://video.wixstatic.com/video/4894b5_9f3e22f121b848a0a039d56be27ed648/1080p/mp4/file.mp4

10 voor taal ;)

Blijkbaar had één van hen een Hollandse moeder. Zo zie je maar wat een wereldtaal Nederlands toch is hé.... ;)

In Ventimiglia aangekomen zet ik mijn eerste stappen op Italiaanse bodem. Wat is Italiaans toch een héérlijke taal. Ik heb mijn eerste woordjes geleerd bij "De Volvo". Jaren geleden werkte ik daar bij Volvo Action Service, de telefonische pechverhelpingsdienst voor Volvo Trucks die in panne stonden. Ik werkte er voor Frankrijk, maar kreeg de vraag of ik ook Italië erbij wou nemen. Nu ben ik persoonlijk niet vies van een uitdaging, maar klein detail: ik sprak geen Italiaans?! Ach, dat zou ik volgens hen vanzelf wel oppikken.

Mwaaaah… dat viel in het begin toch vies tegen. Ik heb dan misschien wel een talenknobbel, maar op eigen houtje de onderdelen van een vrachtwagen onderscheiden, dat is toch weer heel andere koek. Ik heb er uit pure frustratie wel eens de haren uit het hoofd gerukt. :) Maar kijk, jaren later komt het toch maar mooi van pas en kan ik me ondertussen zelfs al behoorlijk behelpen. Al komen woorden zoals "cuscinetto reggsipinta" (treklager dus) me nu niet meer echt van pas. ;)

Ik verorber mijn slaatje met smaak en maak me klaar voor het volgende traject: Ventimiglia naar Turijn. Dat verliep niet zonder slag of stoot. Er zaten een paar amokmakers op de trein zonder geldig vervoerbewijs. De conducteur was onverbiddelijk: de politie werd erbij gehaald en ze werden zonder pardon bij de volgende halte uit de trein gezet. 

Daarna verliep alles verder rustig en was het weer met volle teugen genieten:

https://video.wixstatic.com/video/4894b5_06c4d8fb35ef483babbf15bf0ae96b3e/1080p/mp4/file.mp4

Nel blu dipinto di blu...

Na een paar uur sporen komt de trein aan op de eindbestemming van de dag : Torino. Ik neem mijn intrek in een hotel met heerlijk krakende oude planken vloeren en ga nog even de stad in.

Ik heb wel een drankje verdiend, vind ik zo. Al is het maar om mijn vochtbalans op peil te houden in dit warme weer. Any excuse... ;)

Cin cin!

Wat me opvalt, is dat ik de enige ben (ahum…) die op de gsm zit te tokkelen. Iedereen kakelt en gesticuleert erop los. Tafels worden samengeschoven en nieuwe vriendschappen gesmeed. 

Ik wou gisteren nog emigreren naar Marseille maar ik denk dat het nu toch Italië wordt. ;)

Het feit dat een Aperol Spritz hier maar 5 (!) euro kost, zit er uiteraard voor niks tussen… 

En zo is de dag alweer voorbij gevlogen. Sicilië is nog niet meteen in zicht, maar ik ben weer een heel stuk opgeschoven:

En om te eindigen nog de obligate statistiekjes:

Buona notte!