Dag 2: van Marseille naar Nice
- Kathy Orbie
- Jun 1
- 2 min read
Wanneer ik wakker word in Marseille, voel ik me toch een beetje geradbraakt.
Gelukkig wordt het een iets rustigere spoordag: vandaag gaat het van Marseille naar Nice.
Op de metro naar het station ontmoet ik 2 oudere Amerikaanse dames, die verbolgen zijn over het feit dat de Franse spoorwegen hen niet hebben laten weten dat de trein naar Nice niet vanuit Marseille St Charles vertrekt, maar vanuit Marseille Blancarde. Ik help ze op weg en sla wat proviand in voor onderweg. En vooral ook extra drank, want ook vandaag sneuvelen er weer wat hitterecords. Ik laat het echter niet aan mijn hart komen: er is gelukkig weer airco op de trein.
Ik had vooraf al uitgezocht waar ik het mooiste uitzicht zou hebben vanop de trein. Je ziet die Franse Riviera dan ook niet elke dag passeren... ;)
Er is zowaar een restauratiewagen op de trein en mijn buurman trakteert me op een lekker koffietje. Ik geef op mijn beurt de helft van mijn broodje weg aan een man die zijn lunchpakket vergeten was. Jaja, we Broederlijk Delen dat het een lieve lust is.
De treinreis zelf is een streling voor het oog. Glinsterende baaien, dobberende schepen in alle maten, helderblauw water, de ene halte is al pittoresker dan de andere.
En dan is er nog de mega charmante conducteur die met iedereen een praatje maakt en me vraagt: “Comment se passe votre voyage? “ Soms is geluk heel gewoon. ☺️
Een paar uur later sta ik al in Nice, en ik vind het bijna jammer dat de treinreis er al opzit. Gelukkig mag ik morgen weer. 😊
Eerst maar eens kijken wat Nice zoal te bieden heeft. Ik spring even binnen in de Fnac om te kijken wat ze nog aan filmrolletjes liggen hebben, maar alles is uitverkocht. Ik ben duidelijk niet de enige analoge fotograaf.
Op naar de fameuze Boulevard des Anglais. Wat is het hier mooi... Ik kijk mijn ogen uit en mijn camera's doen overuren.
Dat ijsje had ik wel verdiend: caramel met beurre salée, er-rug yummy!!
Vanavond speelt PSG in de Champions League tegen Arsenal en dat zal ik geweten hebben. Elk cafeetje heeft voor de gelegenheid een groot scherm geplaatst. Zelfs zonder mee te kijken kan je overal in de stad horen dat het spannend is. Gelukkig winnen de Fransen, ambiance verzekerd. Even later zie ik meer en meer politie op straat en ik besluit om maar het veilige voor het onzekere te nemen en terug te gaan naar het hotel. Wanneer ik even later enkele heethoofden onder mijn balkon door de straten zie rennen met stoelen, was dat precies niks te vroeg. Maar kijk, alle gebouwen staan er de volgende ochtend nog. ;)
Ik stop weer 2 nieuwe volgeschoten rolletjes in mijn tas en kruip mijn nest in. Morgen op naar bella Italia!
Statistiekjes van de dag:
Weer wat dichter bij de eindbestemming...
Comments