Vandaag is het dan zover. De eigenlijke reden waarom ik deze reis wou gaan maken: ik neem de nachttrein van Rome naar Sicilië en ik ga eeeeeindelijk zien hoe ze de trein bij de straat van Messina op de ferry zetten. Jawel: u leest het goed. De trein rijdt letterlijk op de ferry. Op de coupé staat er "Wagon de luxe". Zoals de Duitsers dat zo mooi zeggen: Bin mal gespannt. Oftewel: ik ben benieuwd. Stappen jullie mee in? Awel, ik ben content met mijn "hotelsuite" voor vannacht.

Wanneer ik wakker word, heeft de grijze wolkenhemel plaats gemaakt voor een stralende zon. Hoera. :) Ik ga om de hoek even koffie halen en de barman vraagt of ik uit Albanië kom. Euh… dat is wel heel specifiek. Ik was even te verbouwereerd om te vragen hoe hij daar nu bij komt. En tot op vandaag vraag ik me nog altijd af welk lichaamsdeel van mij er Albanees uit ziet... :))) Misschien is het maar best dat een mens niet alles weet. Of wie weet was het wel een heel, heel slecht

Wanneer ik wakker word, kom ik plots tot het besef dat ik al halfweg mijn treinreis ben. Pfff… dit klinkt vast ironisch voor sommigen, maar wat gaat het snel! Met spijt in het hart verlaat ik Torino, maar ik ben ook heel benieuwd naar Milaan. Ik was er ooit al een jaar of 30 geleden, en buiten de Duomo en de mooie winkelgalerijen, kan ik me eigenlijk niks meer herinneren. Andiamo! Vandaag blijkt trouwens een feestdag te zijn in Italië : Dag van de Republiek. Dat is duidelijk

Voor vandaag heb ik een dagje rust ingepland. Of zoals Wout van Aert het zou zeggen: een dagje ik-moet-zjuust-niks. Dus ik draai me eerst nog eens lekker om, en ga daarna op het gemakske ontbijten. Het ontbijt ziet er overheerlijk uit. De ober vraagt welke koffie ik wil en geeft wat tekst en uitleg bij het buffet. Wanneer hij het heeft over de "croissant vuoto", oftewel lege croissant, kijk ik hem heel even verbaasd aan. Euh... is een croissant per definitie niet leeg? Niet i

Mijn valies wordt naar mijn gevoel met de dag zwaarder. Dat komt vast door al het zweet wat er ondertussen al aan vastplakt… ;) Op het programma van vandaag : eerst van Nice naar Ventimiglia, en daarna overstappen op de trein naar Turijn. Het wordt vandaag een lange dag op de trein, dus ik sla eerst maar eens wat proviand in voor onderweg. En voldoende drank, vooral véél drank. Dan maar snel naar het station, want ik wil me opnieuw verzekeren van een strategisch plekje aan he

Wanneer ik wakker word in Marseille, voel ik me toch een beetje geradbraakt. Gelukkig wordt het een iets rustigere spoordag: vandaag gaat het van Marseille naar Nice. Op de metro naar het station ontmoet ik 2 oudere Amerikaanse dames, die verbolgen zijn over het feit dat de Franse spoorwegen hen niet hebben laten weten dat de trein naar Nice niet vanuit Marseille St Charles vertrekt, maar vanuit Marseille Blancarde. Ik help ze op weg en sla wat proviand in voor onderweg. En

Auw, auw, auw... De wekker gaat al om 5u30 af. Wie mij een beetje kent, weet dat ik een echte nachtraaf ben en dat ik doorgaans op dit moment nog maar aan het begin van mijn remslaap zit. Maar kijk, nog nooit zo gezwind uit bed gesprongen als vandaag. Alles voor het goede doel! De bus naar Duinkerke vertrekt om half 7 dus geen tijd voor ontbijt. Du vin, du pain et du boursin kunnen later ook nog wel. ;) Gepakt, gezakt en belachelijk goedgezind sta ik even later aan het bussta

Ik ben wat ze in het Engels een rasechte "train buff" noemen. De beste Nederlandse vertaling hiervoor is misschien een "Treinliefhebber Buiten Categorie". Zet mij op een trein en ik ben een gelukkige mens. ;) Op mijn 18e reisde ik al de eerste keer met Interrail doorheen heel Europa met de trein. Ik leerde elke dag nieuwe mensen kennen en ik zag vanzelf wel welke nieuwe bestemming ik de volgende dag zou aandoen. Heerlijk. Op mijn kot in Gent hing ik een grote kaart op van Eur